این روزها آسمان هوای دلم ابری است.

افکاری دائما ذهن مرا به خود مشغول می کند ؛ گاه زیبا ، گاه زشت .

تصمیم گرفته ام که خودم را تغییر دهم .

مدام در درونم جنگ و نزاع است که یکدم مرا آسوده نمی گذارد.

دوباره به شاپرکي كه كنج دلم نشسته بود ، نگاه می کنم

می خواهم از او یاد بگیرم

یک بار برای همیشه!

چرا من برای خدا نباشم؟

مگر من بنده ی او نیستم؟!

می خواهم دیدم را تغییر دهم .

آسمانی زندگی کنم

و برای خدا باشم .

سخت است

ولی از او مدد می گیرم .

او همیشه به من کمک کرده است .

باید درونم را آرام کنم .

جاده ای طولانی منتظر من است.

***

می خواهم دستم هايم را به سوی آسمان بلند کنم .

و خداوند را نوازش کنم و به کمک او به آسمان بروم .

می خواهم شهر دلم را پر از ستاره کنم .

می خواهم خدا را در آغوش بگیرم و به او بگویم که دوستش دارم .

بگویم

که آن قدر ها هم بی معرفت نیستم!

می خواهم دعوت نامه ای برایش بفرستم و شبی او را رسما به اتاقم دعوت کنم

تا با او سخن بگویم ؛ به پایش سجده کنم و حمد و ثنای او را گویم

اما می دانم که اشک هایم امانم نخواهد داد.

* می خواهم برای خدا باشم *

*****